Categoriearchief: De Happening

De première(s)

“Waarom doen spelers je dat toch aan?”
Het waren een paar van de eerste woorden die Wietse (een van de regisseurs) sprak, na afloop van de première van de Happening in Nijmegen, vorige week. Laat me duidelijk zijn: dit was positief bedoeld…!
De voorstelling ging geweldig. Wat een talent stond er op het podium! De kwaliteit van de voorstelling was nog hoger dan tijdens… Nou ja, alles wat ze daar voor hadden laten zien. (Spelers, als jullie dit lezen: nogmaals complimenten!)

En wat ‘doen ze je dan aan’? De spanning vooraf… Als het publiek in de zaal zit, moeten de spelers het helemaal zelf doen. Geen enkele maker in de zaal die dan ook maar iets kan veranderen. En de spanning bij de première is misschien wel het hoogst. Hoe gaat het publiek reageren? Vallen de grappen? Komt het thema binnen? Met de Happening willen we kwaliteit neerzetten; kunnen we dat waar maken? Maar die spanning was dus nergens voor nodig.

Tot op het bot
“Tot op het bot”, zo heet de Happening van dit jaar. En de eerste voorstellingen zijn intussen gespeeld, vorige week dus in Nijmegen. Gisteren in Utrecht. De een geregisseerd door Wietse, de ander door Jan-Willem. Twee premières dus eigenlijk. Genieten…!
Zelf ben ik in de voorbereidingen nog weinig aanwezig geweest; ik kan dus niet met de eer opstrijken van de kwaliteit van de voorstellingen. En van de uitwerking ervan. Maar ook de extra handen achter de schermen, van opbouw tot techniek, zijn belangrijk…

Ik kan natuurlijk lang ingaan op de inhoud van de voorstelling, maar ik heb een hekel aan spoilers. Jullie moeten immers zelf allemaal nog komen kijken! (Onderaan dit bericht zal ik daar nog wel even op terugkomen…) Dus ik zal proberen mijn woorden zo zinvol mogelijk te laten zijn, zonder te spoilen…

Reacties
En terwijl wij ombouwen om nog eens te spelen, of de hele boel afbreken, praat het publiek na over de voorstelling. En over hebzucht, naar aanleiding van het persoonlijke verhaal van de regisseurs…
Althans, dat hoop je. Dat is immers waar we het écht voor doen. Pas vele uren na afloop hoor je hier meer over. En dat stemt gelukkig. Mij wel in ieder geval. Gisteren sprak ik na afloop een jongen waarbij de combinatie van voorstelling en nawoord een flinke indruk had achtergelaten. Hij ging vooral naar huis met de vraag welke rol hij God geeft bij bepaalde beslissingen.

Vorige week hoorde ik dat een van de niet-gelovige gasten ook enorm was aangesproken door het verhaal. Hij herkende zich in elementen van meerdere van de personages. En het zette hem direct in beweging. Hij zou enkele te maken keuzes nog eens goed overwegen, aangezien die nu in een heel ander daglicht waren gezet…

Wat is belangrijker?
En dan rest de vraag: wat is eigenlijk belangrijker…? Het feit dat men hier over nadenkt, en in beweging gezet wordt? Of het feit dat deze onderwerpen met elkaar besproken worden? Zulke gesprekken kunnen immers bijdragen aan verdiepende relaties. En de invloed daarvan is niet kortstondig maar vele malen duurzamer…

Geen spoilers…
Geen spoilers, dus ook geen foto’s van decor of personages deze keer. Misschien volgen die later… Kom vooral zelf kijken, om te genieten van de voorstelling, de sfeer na afloop te proeven of andere mensen aan te spreken over hoe hebzuchtig zij vooral niet zijn…

Bevestigde speeldata:
20 maart – Wageningen
4 april – Amsterdam
12 april – Rotterdam
7 juni – Leiden

 

 

 

 

De eerste lente…

Dit verhaal stond, met iets andere woorden, in mijn nieuwsbrief van oktober 2017. 

De cast van De Happening 2016 in Leeuwarden. Ik speelde Freddie.

Na in 2016 eens meegespeeld te hebben met de Happening in Leeuwarden, raakte ik afgelopen lente voor het eerst achter de schermen betrokken. Dit was dus nog voor ik, enkele maanden later, onderdeel werd van het Happening-team…

Op een boerderij kwamen het Happening-team en andere theatermakers samen om te brainstormen over de voorstelling van komend jaar. Het begin van een lang proces in de richting van een voorstelling. Alleen het thema was toen nog bekend: ‘hebzucht’…

Theater maken tussen de geiten…

Een weekend lang theaterscènes maken aan de hand van dat ene woord, gecombineerd met enkele opdrachten en natuurlijk Gods Woord. Tussen de kippen, geiten en bovenal in een prachtig stukje natuur. Op een locatie waar verder eigenlijk niks is…

Tijdens het weekend werd ‘hebzucht’ veel persoonlijker. Het kreeg misschien wel een andere betekenis. Iets wat het publiek straks ook mag meemaken, door de kracht van theater en de Kracht van boven.

Het huidige Happening-team! (Met dank aan Photoshop… Kan je zien waar?)

Wat ik geleerd heb? Dat hebzucht dieper van binnen zit dan ik zou willen. En dat het juist ook in de kleine dingen naar voren komt.

Het maakproces is toen gestart, maar nog altijd bezig. Op dit moment worden de laatste handen aan het script gelegd en ook in de rest van het jaar zal de voorstelling zich blijven ontwikkelen.
Bid je mee voor het schrijfproces?